pl/eng

Logowanie w serwisie:
 
 
 
 
 
 
 
 
 
slowoklucz
J - L

Słownik pojęć od J do L

Jednostki emisyjne Klimat globalny
[Carbon units] [Global climate]
Każda osoba, firma bądź instytucja włączona do systemu handlu pozwoleniami na emisje (patrz: carbon trading) uzyskuje za darmo lub po uiszczeniu opłaty pewną pulę jednostek określających dopuszczalną emisję CO2 do atmosfery, które może w dowolny sposób wykorzystać lub odsprzedać w wyznaczonym czasie. 
Klimat określany w odniesieniu do całej planety Ziemi (patrz climate). 
Klimat lokalny Klimat
[Local climate] [Climate]
Terminem tym określa się uśrednione warunki pogodowe, panujące na niewielkim obszarze, np. w mieście, w górskiej kotlinie, na leśnej polanie, w sąsiedztwie jeziora itd.
Długotrwały, powtarzający się cykl następstw pogody na danym obszarze; ustala się go na podstawie obserwacji zjawisk atmosferycznych w wieloleciu (30-50 lat); elementy klimatu to: temperatura powietrza, suma opadów, wilgotność, ciśnienie atmosferyczne, prędkość wiatru, zachmurzenie, usłonecznienie. Klimat na Ziemi kształtują trzy podstawowe procesy klimatotwórcze: obieg energii, obieg wilgoci i cyrkulacja powietrza. Na klimat wpływają czynniki geograficzne, takie jak: układ lądów i oceanów, wysokość n.p.m.; klimat jest jednym z czynników ekologicznych wpływających na występowanie i życie organizmów; Polska leży w strefie klimatu umiarkowanego ciepłego o ścierających się cechach oceanicznych i kontynentalnych.
Kolektory słoneczne Kontraktacja i konwergencja (K&K)
[Sun pannels] [Contraction & Convergance (C&C)]
Urządzenia energetyczne, które zaabsorbowaną energię promieniowania słonecznego przetwarzają na energię cieplną. 
Koncepcja opracowana przez Global Commons Intitute w celu osiągnięcia redukcji (kontraktacji) emisji CO2 w skali globalnej do ustalonego, bezpiecznego (zbieżnego, konwergencyjnego) poziomu. Formuła K&K stanowi alternatywę do ustaleń w Kioto (protokół z Kioto) i przyjmuje wprowadzenie pozwoleń (takich samych) na emisję CO2 dla każdego mieszkańca Ziemi. Zmusiłoby to mieszkańców krajów o najwyższych emisjach (a są to głównie kraje bogate) do obniżenia emisji przez zmiany stylu życia. Natomiast dla mieszkańców krajów rozwijających przyjęcie formuły K&K umożliwiłoby pewne zwiększenie emisji lub nawet uzyskanie środków finansowych ze sprzedaży nadwyżki swoich pozwoleń na emisję CO2.
Kontrola emisji Konwencja klimatyczna. Ramowa konwencja Narodów Zjednoczonych dotycząca zmian klimatu
[Controlling emissions] [Climate Convention (UNFCCC – United Nations Framework on Climate Change Convention)]
Prowadzenie kontroli wielkości emisji CO2 jest niezbędne do określenia działań zmierzających do ograniczania koncentracji tego gazu w atmosferze.  Konwencja
Podpisana została na Szczycie Ziemi w Rio de Janeiro w 1992 r. Jej celem jest ustabilizowanie stężenia gazów cieplarnianych w atmosferze na poziomie, który nie będzie powodował istotnych zmian w klimacie (patrz: zmiany klimatyczne). Konwencja została podpisana przez 152 kraje, w tym Polskę, w Rio de Janeiro w czerwcu 1992 r. Polska od samego początku aktywnie uczestniczy w międzynarodowych negocjacjach prowadzonych w ramach konwencji – w 1994 r. stała się stroną konwencji, a w 1998 r. sygnatariuszem protokołu do konwencji, tzw. protokołu z Kioto. 
Konwencjonalne źródła energii Krajowy budżet jednostek uprawniających do emisji
[Conventional sources of energies (primary carrier energy) ] [National carbon budget]
Źródła energii, które w trakcie spalania emitują CO2. Są to np. węgiel kamienny, ropa naftowa, gaz ziemny.
Ustanawiany jest jako maksymalna ilość gazów cieplarnianych, jaką dany kraj może wyemitować w ciągu roku. Jest on corocznie zmniejszany w kierunku wyznaczonego do osiągnięcia celu. 
Krajowe kwoty handlowe
[Domestic Tradable Quotas (DTQs)]
Instrument polityczny służący do redukcji emisji gazów cieplarnianych ze źródeł energetycznych. 

slowoklucz
Sfinansowano ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej

Partnerzy:

slowoklucz

Projekt i realizacja:

slowoklucz